تاریچخهفناوری

تاریخچه تلویزیون در ایران و جهان

تلویزیون چیست؟ چگونه تولید شده است؟ انواع آن کدامند؟ چگونه کار میکند؟ چگونه به ایران راه یافت و… جواب این پرسشها و چندین پرسش دیگر را می توانید با خواندن این مطلب به خوبی بیابید. پس با ما همراه باشید.

تلویزیون چیست؟

به گزارش بدانید ها تلویزیون ابزاری مخابراتی است که قابلیت دریافت صدا و تصویر از فاصله ی دور را دارد.

واژه تلویزیون در واقع واژه ای دو قسمتی است که به زبانهای یونانی و لاتین باز میگردد. «تل» در زبان یونانی به معنای «دور» و کلمه ی «ویزیون» در زبان لاتین به معنای بینایی می باشد.

تلویزیون های مکانیکی

قبل از اینکه تلویزیون های الکتریکی تولید شوند، تلویزیون های مکانیکی در اوایل قرن بیستم عرضه شدند. نحوه کار آنها به این صورت بود که به صورت مکانیکی تصاویر را اسکن کرده و سپس به نمایشگر می فرستادند. با این حال در مقایسه با مدل های امروزی نحوه کارشان بسیار ابتدایی به نظر می رسد.

یکی از اولین تلویزیون های مکانیکی اولیه از دیسکی چرخنده با سوراخ هایی که به صورت مارپیچی در آن تعبیه شد بود تشکیل می شد. این دستگاه توسط دو مخترع جداگانه ساخته شد: «جان لوگی برد» در انگلستان و «چارلز فرانسیس جنکینز» در ایالات متحده. هر دو این دستگاه ها در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی اختراع شده بودند.

تلویزیون مکانیکی

اولین تلویزیون

اما پیش از این دو، «نیپکو» مخترع آلمانی اولین تلویزیون مکانیکی را توسعه داده بود. تلویزیون نیپکو تصاویر از طریق سیم ها و با استفاده از یک دیسک فلزی چرخان ارسال می کرد و رزولوشنی ۱۸ خطی داشت. البته نیپکو به جای تلویزیون، نام «تلسکوپ الکتریکی» را برایش انتخاب کرده بود.


بیشتر بخوانید:


در سال ۱۹۰۷ دو مخترع روسی، «روزینگ» و «سویینتن» یک لامپ را با سیستم اسکن مکانیکی ترکیب کردند و سیستم تلویزیون کاملاً جدیدی را پدید آوردند. در نهایت تلاش های اولیه این دو، دنیا را به سمت ساخت اولین تلویزیون های الکتریکی در سال های بعد هدایت کرد.

تلویزیون مکانیکی چگونه کار می کرد؟

جان لوگی برد – مخترع تلویزیون

این تلویزیون ها در هر دوسمت گیرنده و فرستنده دیسک هایی چرخان داشتند. این دیسکها شامل سوراخهایی به طرز مارپیچ بودند. برای ارسال تصاویر در این سیستم تلویزیونی، بایدهباید دوربین را در فضایی کاملا تاریک قرار می دادند.

در پشت دیسک هم باید منبع بسیارقوی نور قرار می گرفت. سپس به وسیله یک موتور،دیسک می چرخید و بار چرخش آن یک فریم از تصویر را تشکیل می داد.

تلویزیون های الکترونیکی

سیستم تمام الکترونیک اولین بار توسط فارنس وورس در سال ۱۹۲۷ میلادی نمایش داده شد. او اولین بار در سن ۱۴ سالگی این سیستم را در نظر داشت. (جالب است بدانید که وی تا سن چهارده سالگی درخانه ای فاقد برق زندگی می کرد!) او به دنبال ایده خود در آکادمی جوانان بریگهام بود.

ایده های فارنس وورس کیلومترها با آنچه از تلویزیون های مکانیکی تا آن زمان مطرح شده بود، فاصله داشت. سیستم ارائه شده توسط او تصاویر متحرک را با استفاده از پرتوی از الکترون ها ثبت می کرد و اساسا می توان این سیستم را مشابه با یک دوربین اولیه در نظر گرفت.

اولین تصاویر الکترونیکی

اولین تصاویری که به تلویزیون ها ارسال شد یک خط ساده بود. بعدها فارنس وورس یک علامت دلار  را با استفاده از تلویزیون خود ارسال کرد. با این حال هنوز تا سقوط مدل های مکانیکی، فاصله زیادی باقی بود. در بین سال های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۱ مخترعان تلویزیون های مکانیکی، ساخته های خود را بهبود داده و آزمایش کردند البته ایده های آنها در مقابل مدل های الکتریکی به چشم نمی آمد. بعدها در سال ۱۹۳۴ هم تمامی تلویزیون های مکانیکی با مدل های پیشرفته تر الکترونیکی جایگزین شدند.

در سال های اول تمامی تلویزیون ها تصاویر را سیاه و سفید پخش می کردند. ایده ی ایجاد نوع رنگی برای اولین بار در سال ۱۹۰۴ مطرح شده بود با این حال سال ها طول کشید تا روانه بازار شوند.

عصر برنامه های تلویزیونی

RCA شرکتی در ایالات متحده امریکا بود که در زمینه های مرتبط با رادیو فعالیت می کرد. این شرکت ۵۰ میلیون دلار در زمینه توسعه تلویزیون های الکترونیکی سرمایه گذاری کرد.

در قدم اول، مهندسی روسی به نام «دیوید سارنوف» به استخدام این شرکت در آمد. در ۱۹۳۹ شرکت RCA مراسم افتتاحیه نمایشگاه بین المللی نیویورک را از طریق تلویزیون پخش کرد. در این رویداد برای اولین بار یک رئیس جمهور (فرانکلین روزولت) سخنرانی کرد.

در همان سال RCA هزینه استفاده از پتنت های فارنس وورس مرتبط با تلویزیون را پرداخت. سپس، شرکت شروع به فروش محصولات خود با تیوپ های نمایشگری در ابعاد ۱۲.۷ در ۲۵.۴ سانتی متر کرد.


بیشتر بخوانید:

  • معرفی استان سمنان
  • آب سنگین چیست؟
  • باکتری چیست؟
  • تاریخچه شرکت کیا
  • معرفی زبان های برنامه نویسی
  • آیا می دانید؟

مشکلات

البته بسیاری از برنامه های تلویزیونی، ابتدایی به نظر می آمدند. بازی های بیسبال پخش شده تنها به وسیله یک دوربین ضبط می شد. علاوه بر این بازیگران فیلم ها باید گرمای زیاد چراغ های پر نور صحنه را تحمل می کردند و به دلیل محدودیت ها، گریم هایی با رنگ سبز و رژ لب های سیاه روی آنها اعمال می شد، چرا که دوربین ها با رنگ های روشن مشکل داشتند.

اما با روی کار آمدن تلویزیون های رنگی،این مشکلات به تدریج از میان رفتند.

تلویزیون های رنگی

گرچه این تلویزیون ها از حدود ۱۹۴۰ میلادی در دسترس بودند اما به دلایل مختلفی از جمله جنگ های جهانی تا مدت زیادی فرصت توسعه نیافت. به نظر میرسد دلیل آن کمبود مواد اولیه و نیاز به انواع آلیاژها در جنگ جهانی دوم باشد.

بالاخره در سال ۱۹۵۳ میلادی بود که نسل جدید تلویزیون ها یعنی نوع رنگی آن از راه رسید.

اولین برنامه رنگی

برای اولین بار، در سال ۱۹۵۴ بود که از شبکه ی NBC، یک برنامه ی رنگی پخش شد.

مشکلات، اینبار به صورت رنگی

به علت قیمت بالای تلویزیون های رنگی و کم بودن برنامه های رنگی به علت هزینه ی بالای تولید، این محصول تا حدود ۱۹۶۵ به صورت گسترده در بازار عرضه نمی شد.

در این سال شبکه های مهم با هم به توافق کردند که از آن به بعد نیمی از برنامه هایشان را رنگی پخش کنند. یک سال پس از آن اولین شبکه تمام رنگی آغاز به کار کرد و در ۱۹۷۲ تمامی شبکه های آمریکایی برنامه های خود را به صورت رنگی پخش کردند.

اولین ایستگاه در آمریکا

اولین ایستگاه تلویزیونی آمریکا در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل ۱۹۳۰ میلادی آغاز به کار کرد. اولین ایستگاه تلویزیون مکانیکی که W3XK نامیده می شد، توسط جان لوگی برد از مخترعین سیستم مکانیکی ساخته شد. این ایستگاه اولین پخش خود را در دوم جولای سال ۱۹۲۸ آعاز کرد.

اولین تلویزیون در ایران

ساختمان جام جم در دهه ۱۳۳۰

در دهه ۱۳۳۰ شمسی بود که زمزمه های تأسیس ایستگاه تلویزیون در ایران شنیده شد. «حبیب الله ثابت پاسال» پیشنهاد تأسیس آن را داد و در سال ۱۳۳۷ مجلس شورای ملی اجازه ایجاد فرستنده تلویزیونی تحت پوشش وزارت پست و تلگراف و تلفن در تهران را  صادر کرد.

اولین برنامه، در ساعت ۵ بعد از ظهر جمعه یازدهم مهر ماه سال ۱۳۳۷ پخش شد. این فرستنده «تلویزیون ایران» نام داشت و در شروع کار هر روز ساعت ۶ بعد از ظهر تا ۱۰ شب به پخش برنامه می پرداخت.

تلویزیون ایران به صورت خصوصی اداره می شد و درآمدهای خود را از آگهی‌های تجاری و تبلیغاتی کسب می کرد. گفته شده که تنها یک سال پس از تأسیس، تعداد گیرنده ها به بیش از ۳۰,۰۰۰ عدد رسید. در دهمین سال فعالیت تلویزیون در ایران تنها ۷.۸ درصد از جمعیت کشور تحت پوشش آن قرار داشتند و این میزان معادل با ۲۲ درصد جامعه شهری کشور بود.

در سال ۱۳۴۰ فرستنده دیگری در آبادان و یک فرستنده تقویتی در اهواز نصب شد. به مرور حکومت وقت در تأسیس یک شبکه تلویزیونی جدی تر شد و در سال ۱۳۴۳ قرار بر این شد که یک گروه فرانسوی بررسی و طراحی یک مرکز تلویزیونی را بررسی کند.

در نهایت پخش برنامه های «تلویزیون ملی ایران» به صورت آزمایشی در سال ۱۳۴۵ آغاز شد. در ۱۷ مرداد ۱۳۴۷ اولین مرکز ملی در شهرستان در ارومیه افتتاح شد و مدتی پس از آن مرکز بندرعباس آغاز به کار کرد.

سیمای جمهوری اسلامی ایران

پس از انقلاب اسلامی ایران، نام تلویزیون ملی ایران به «سیمای جمهوری اسلامی ایران» تغییر کرد و در قالب دو شبکه کار خود را ادامه داد.

می توان گفت در زمانی که در اواخر دهه ۳۰ شمسی (اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی) تلویزیون به ایران راه یافت در بیشتر کشورهای آسیایی هنوز خبری از آن نبود. این دوره کمی بعد از دوران طلایی در سال های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵بود؛ دورانی که در ایالات متحده برنامه های تلویزیونی به مرور در حال فاصله گرفتن از شکل رادیویی بودند.

فناوری های جدید

در دهه ۱۹۸۰ میلادی با پیشرفت فناوری های شبکه های کابلی و ایجاد شبکه های ماهواره ای، بیننده های شبکه ها در سطح بین المللی به شدت افزایش یافت. با این حال به مرور با افزایش تعداد شبکه های تلویزیونی در سطح جهان، بیننده های شبکه ها با ریزش شدیدی روبرو شد.

در ۲۰۰۴ تلویزیون های صفحه تخت و با کیفیت HD معرفی شدند و تنها یک سال بعد به گزینه هایی به صرفه در مقابل تلویزیون های قدیمی با صفحه های محدب بدل شدند.

تقریباً همزمان با نمایش فیلم سه بعدی، تلویزیون های سه بعدی بازار را تحت سلطه خود در آوردند و البته به سرعت با کاهش فروش مواجه شدند.بعد ها محصولاتی با رزولوشن ۴K ساخته شدند و اکنون در تلاش برای به دست گرفتن بازار هستند. در ماه های اخیر دستگاههای باکیفیت ۸K متعددی معرفی شده اند و به نظر می رسد در سال های آینده بازار جعبه های جادویی را به سود خود عوض کنند.

منابع:

سینا بهاروند

سینا بهاروند هستم.متولد بهمن ماه ۱۳۸۲ در خرم آباد. هم اکنون در شهر همدان سکونت دارم. امیدوارم که بتوانم در این سایت به افزایش دانش و اطلاعات شما عزیزان کمک کنم. (از این که ما را دنبال می کنید متشکریم)

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن